Ruhun Olgunlaşması

[LoRaSiMa]

Tanrıdan gururumu yok etmesini istedim. Tanrı "Hayır. Gurur benim
yok edebileceğim bir şey değil, senin bırakabileceğin bir şeydir." dedi.

Tanrıdan sakat çocu ğumu iyileştirmesini istedim. Tanrı "Hayır. Onun

ruhu sağlam, vücut o kadar önemli de ğil, o geçici bir şeydir." dedi.

Tanrıdan bana sabır vermesini istedim. Tanrı "Hayır. Sabır b üyük

acılar çekilerek ö ğrenilebilecek bir şeydir. Sabır verilmez, hak
edilir." dedi.


Tanrıdan beni mutlu etmesini istedim.

Tanrı, "Hayır. Ben sadece nimetlerimi sunarım, mutlu olmak sana bağlı."
dedi.

Tanrıdan beni çekti ğim acılardan kurtarmasını istedim.

Tanrı "Hayır. Çekti ğin acılar günlük kayg ılarının önemsizliğini
anlamanı, onlardan uzaklaşmanı ve bana daha çok yaklaşmanı sağlar."
dedi.

Tanrıdan ruhumu olgunlaştırmasını istedim.

Tanrı "Hayır. Kendi kendine olgunlaşmalısın, ama meyvelerini alman i çin
yardım edeceğimden emin olabilirsin." dedi.

Tanrıdan hayatı sevmemi sağlayacak her şeyi istedim.
Tanrı, "Hayır.Ben sana hayatı vereceğim,, böylece hayata dair her şeye
sahip olabilirsin." dedi.


Tanrıdan, tanrıya duyduğum sevgiyi, başkalarına da duyabilmeyi istedim.
Tanrı şöyle dedi: "Ohhh! Nihayet do ğru bir şey istedin."Ruhu
olgunlaşmamış bir kul tanrıya hep "ver bana..." ile biten dualareder,
olgunlaşmış bir ruh ise "vermemi sağla..." diye bitirir dualarını...



Steve Goodier'ın "Bir Dakika Hayatınızı Değiştirebilir" adlı kitabından
alınmıştır.

[LaDeSa]

çok güzel yazmış.gerçekten de anca kendimiz için istiyoruz.anca bana ver diyoruz.almayı istemeyi iyi biliyoruz ama vermeyi pek sevmiyoruz