mersindelikanlısı
14-06-10, 22:23
Anlamıyorum ben…
Her şeyi anlatmak istiyorum, ne düşündüğümü bilemediğim için anlatamıyorum, söylemek istiyorum ama söyleyemiyorum.
İki dağın arasında kalmışçasına, birine yüklensem, diğeri küsüyor, birinin gönlünü alayım derken, yanımdaki beni anlamakta güçlük çekiyor.
Susmak istemiyorum fakat susanları anlamaya çalışıyorum artık, hayır çalışmıyorum anlıyorum artık, Bu kadar kolaymış?
Peki içimde yaşadıklarımı nasıl ifade ederim susmakla, bile bile yanlışlara sürüklenenlere, yanlışsın, nasıl derim?
Söyleyemiyorum işte. Ben kimim ki yanlıştasın diyeyim, bir başkası nın hayatına müdahale edeyim? Buna hakkim var mı ? Diyorum ya bilemiyorum ve bilmedikçe neye karar vereceğimi kestiremiyorum, fakat kestiremedikçe daha da derinlere düşüyor daha çok yıpranıyor ve yıpratıyorum.
Benim için değerli olan ona faydalı olamıyorum. Ne yapıyorum susuyorum. Doğru olmadığını bile bile. Hayat çok insafsız, anlamıyorlar, yolları çok, yönlerini değiştirmeye çalıştıkça gidiyorlar.
İnsanlara en çok, neyin doğru olup olmadığını öğretemiyorum.
Yaşamak çok zor, yaşatmak sahip çıkmak daha da zor.
Yardım etmek çok güzel, yardım istemeyene el uzatmak daha da zor.
Böyle haller içinde, susmak, unutmak ve uzaktan bakmak gerek ama niye yinede içim rahat değil onu anlayamıyorum ben.
Ben insanları anlayamıyorum ve susuyorum artık beklide hiç konuşmak arzusunda olmaksızın.
Alıntı..
Her şeyi anlatmak istiyorum, ne düşündüğümü bilemediğim için anlatamıyorum, söylemek istiyorum ama söyleyemiyorum.
İki dağın arasında kalmışçasına, birine yüklensem, diğeri küsüyor, birinin gönlünü alayım derken, yanımdaki beni anlamakta güçlük çekiyor.
Susmak istemiyorum fakat susanları anlamaya çalışıyorum artık, hayır çalışmıyorum anlıyorum artık, Bu kadar kolaymış?
Peki içimde yaşadıklarımı nasıl ifade ederim susmakla, bile bile yanlışlara sürüklenenlere, yanlışsın, nasıl derim?
Söyleyemiyorum işte. Ben kimim ki yanlıştasın diyeyim, bir başkası nın hayatına müdahale edeyim? Buna hakkim var mı ? Diyorum ya bilemiyorum ve bilmedikçe neye karar vereceğimi kestiremiyorum, fakat kestiremedikçe daha da derinlere düşüyor daha çok yıpranıyor ve yıpratıyorum.
Benim için değerli olan ona faydalı olamıyorum. Ne yapıyorum susuyorum. Doğru olmadığını bile bile. Hayat çok insafsız, anlamıyorlar, yolları çok, yönlerini değiştirmeye çalıştıkça gidiyorlar.
İnsanlara en çok, neyin doğru olup olmadığını öğretemiyorum.
Yaşamak çok zor, yaşatmak sahip çıkmak daha da zor.
Yardım etmek çok güzel, yardım istemeyene el uzatmak daha da zor.
Böyle haller içinde, susmak, unutmak ve uzaktan bakmak gerek ama niye yinede içim rahat değil onu anlayamıyorum ben.
Ben insanları anlayamıyorum ve susuyorum artık beklide hiç konuşmak arzusunda olmaksızın.
Alıntı..