qaRaMeL
16-02-10, 23:44
ÖLÜM BİZİ AYIRSA BİLE...(YAZIKLAR OLSUN...)
Hayata tam küsmüşken, birdaha asla sevmem derken çıktın karşıma. O tatlı, o muzur halinle sevdirdin bana kendini. Korkma dedin, Sevmekten asla korkma. Sana EVET cevabını verdiğimde ne kadar da sevinmiştin. Beni hep ulaşılmazın olarak görüyordunya, Ulaşılmazıma artık ulaştım demiştin. Öyle bi çaldın ki kalbimi asla sevmicem derken bi anda aşkının içinde buldum kendimi. Seni öyle çok sevdim ki. İşte dedim sevilmeye layık biri var, değer görmeye layık biri var. Sev merve dedim asla bırakma peşini. Bana o ilk sarılışın, elimi o ilk tutuşun... Sanki ben kristel bir vazoydum ve biraz sıkı tutsan, biri sıkı sarılsan kırılacağım diye korkuyordun. Elimi tuttuğunda ellerin titriyordu. Bana sarıldığında kalbinin nasıl çarptığını bende içimde hissediyordum. Sanki bir rüyadaydım. Öyle güzeldi ki herşey ben hiç bu kadar mutlu olmamıştım. Sevmenin, sevilmenin ne kadar güzel bir duygu olduğunu ilk kez anlamıştım. Karşılıklı otururken gözlerini gözlerimden asla ayırmazdın. Tek bir bakışınla gözlerimden okurdun herşeyi. Omzuna yattığımda sanki dururdu zaman. Herşeyi unuturdum, huzur bulurdum bana sarıldığında. Bir gün ayrı kalsak, sadece bir gün... öyle özlerdik ki birbirimizi zaman hiç geçmezdi sanki.
Hep derdim ya sana. Sen önceleri benim için birkaç sayfa kağıttın. Seninle gerçirdiğim bir kaç günü içine sığdırdığım. Zamanla o kağıtlar birleşti kitap oldu. Sonu hep mutlu son la biten. Öyle büyük bir yer kaplamaya başladınki hayatımda artık kitaplar yetmez oldu seni anlatmaya. Büyüdükçe büyüdün roman oldun. Her bölümde farklı bir olay yaşadığımız ve sonunu asla bilmediğimiz bir roman. Belki sonunu bilmiyorduk ama hep mutlu sonla bitecek diyorduk. Birbirimizi çok seviyoruz, hiç ayrılmicaz ve sonumuz mutlu son olacak diyorduk. Ama zaman işte. Birden değişti herşey. Daha ne olduğunu bile anlamadan ayrı düştü yollarımız. Bir anda koptuk birbirimizden. O büyük aşk bir anda bitti. Kimse inanmamıştı ayrıldığımıza. Olamaz diyorlardı, siz asla ayrılmış olamazsınız. Kader bizi nasıl bir and birbirimize bağladıysa aynı şekilde bir anda birbirimizden koparmıştı. Mutluluğumun yerini gözyaşlarım aldı. Yaşadıklarımızı hatırladıkça birer birer süzüldüler yanaklarımdan. Geldim yanına, sana yalvardım. Nolur beni bırakma diye. Bizim aşkımız öyle büyükki bunun da üstesinden geliriz yeniden mutlu oluruz dedim. İlk kez ağladım karşında. Ama ben senin için o gözyaşlarını dökerken sen hiç arkana bakmadan çektin gittin. Artık sevmiyormuydun beni. Bana dokunmaya kıyamazken karşında ağlarken görünce için hiçmi sızlamıyordu. Tamam dedim. Kabullenmek zor olsa da tamam git dedim. Madem artık gitmek istiyorsun git. Çektin gittin. Sadece sana olan sevgim kaldı geride. İçimde büyüdükçe büyüdü.
Seni göremesemde, sesini duyamasam da, elini tutamasam da sevdim seni. Ama senin sevgini kendi içimde yaşamama bile izin vermedin. Tekrar çıktın karşıma. Ben senin yokluğuna alışmaya çalışırken yeniden hatırlattın kendini bana. Ne seviyorum deyip tekrardan hayatıma girdin. Ne de sevmiyorum deyip çekip gittin. Belli artık sevmiyordun ama hayatımdan da çıkmıyordun. Sen hayatıomda oldukça sürekli karşıma çıktıkça, seni sürekli görüp sana sarılamamak, elini tutamamak daha çok yıktı beni. Belki de istediğin buydu. Beni üzmek, Acı çektirmek ti istediğin. Sen her karşıma çıktığında, her mesaj attığında süzüldü gözyaşlarım. Hiç dinmediler. Artık gözyaşlarımın ağırlığını taşıyamaz oldum, çok yoruldum. Artık çek git, arama beni, çıkma karşıma. Bırak ta sevgimi kendi içimde yaşamaya devam edeyim. Bırak ta seni o mutlu günlerimizde ki gibi hatırlayayım. Niyetin bana acı çektirmekse artık yeter ne olur. Artık dayanamıyorum. Sevmenin bedelini bu kadar ağır ödeyeceğimi bilseydim hiç sevmezdim seni. Ben hiç bu kadar üzülmemiştim. Kimse için, sana döktüğüm kadar gözyaşı dökmemiştim. Ölüm bizi ayırsa bile biz ayrılmayız diyordun ama bak ayrıldık işte. Madem artık hayatımda yoksun etrafımda olmaktan da vazgeç. Zaten paramparça olan kalbimden daha ne istiyorsun. Sen artık hiç sevmiyorsun bunu geç te olsa anladım. Sevsen, birazcık değer versen için sızlardı. Kıyamazdın bana. Sen beni sevmiyorsun ama ben seni hala deliler gibi seviyorum. Ben yaşadığım sürece sevginde benimle birlikte yaşamaya devam edecek. Hoşçakal bebeğim. Hoşçakal MUZURCUĞUM... Sana olan sevgim asla bitmeyecek. ÖLÜM BİZİ AYIRSA BİLE...
5 DK Önce Yaşadığım Bir Hayal Kırıklığıyla Gözyaşlarımın Hepsinin Boşa Gittiğini Anladım. Senin Gibi Birini nasıl sevmişim. YAZIKLAR OLSUN...
ALINTIDIR....
Hayata tam küsmüşken, birdaha asla sevmem derken çıktın karşıma. O tatlı, o muzur halinle sevdirdin bana kendini. Korkma dedin, Sevmekten asla korkma. Sana EVET cevabını verdiğimde ne kadar da sevinmiştin. Beni hep ulaşılmazın olarak görüyordunya, Ulaşılmazıma artık ulaştım demiştin. Öyle bi çaldın ki kalbimi asla sevmicem derken bi anda aşkının içinde buldum kendimi. Seni öyle çok sevdim ki. İşte dedim sevilmeye layık biri var, değer görmeye layık biri var. Sev merve dedim asla bırakma peşini. Bana o ilk sarılışın, elimi o ilk tutuşun... Sanki ben kristel bir vazoydum ve biraz sıkı tutsan, biri sıkı sarılsan kırılacağım diye korkuyordun. Elimi tuttuğunda ellerin titriyordu. Bana sarıldığında kalbinin nasıl çarptığını bende içimde hissediyordum. Sanki bir rüyadaydım. Öyle güzeldi ki herşey ben hiç bu kadar mutlu olmamıştım. Sevmenin, sevilmenin ne kadar güzel bir duygu olduğunu ilk kez anlamıştım. Karşılıklı otururken gözlerini gözlerimden asla ayırmazdın. Tek bir bakışınla gözlerimden okurdun herşeyi. Omzuna yattığımda sanki dururdu zaman. Herşeyi unuturdum, huzur bulurdum bana sarıldığında. Bir gün ayrı kalsak, sadece bir gün... öyle özlerdik ki birbirimizi zaman hiç geçmezdi sanki.
Hep derdim ya sana. Sen önceleri benim için birkaç sayfa kağıttın. Seninle gerçirdiğim bir kaç günü içine sığdırdığım. Zamanla o kağıtlar birleşti kitap oldu. Sonu hep mutlu son la biten. Öyle büyük bir yer kaplamaya başladınki hayatımda artık kitaplar yetmez oldu seni anlatmaya. Büyüdükçe büyüdün roman oldun. Her bölümde farklı bir olay yaşadığımız ve sonunu asla bilmediğimiz bir roman. Belki sonunu bilmiyorduk ama hep mutlu sonla bitecek diyorduk. Birbirimizi çok seviyoruz, hiç ayrılmicaz ve sonumuz mutlu son olacak diyorduk. Ama zaman işte. Birden değişti herşey. Daha ne olduğunu bile anlamadan ayrı düştü yollarımız. Bir anda koptuk birbirimizden. O büyük aşk bir anda bitti. Kimse inanmamıştı ayrıldığımıza. Olamaz diyorlardı, siz asla ayrılmış olamazsınız. Kader bizi nasıl bir and birbirimize bağladıysa aynı şekilde bir anda birbirimizden koparmıştı. Mutluluğumun yerini gözyaşlarım aldı. Yaşadıklarımızı hatırladıkça birer birer süzüldüler yanaklarımdan. Geldim yanına, sana yalvardım. Nolur beni bırakma diye. Bizim aşkımız öyle büyükki bunun da üstesinden geliriz yeniden mutlu oluruz dedim. İlk kez ağladım karşında. Ama ben senin için o gözyaşlarını dökerken sen hiç arkana bakmadan çektin gittin. Artık sevmiyormuydun beni. Bana dokunmaya kıyamazken karşında ağlarken görünce için hiçmi sızlamıyordu. Tamam dedim. Kabullenmek zor olsa da tamam git dedim. Madem artık gitmek istiyorsun git. Çektin gittin. Sadece sana olan sevgim kaldı geride. İçimde büyüdükçe büyüdü.
Seni göremesemde, sesini duyamasam da, elini tutamasam da sevdim seni. Ama senin sevgini kendi içimde yaşamama bile izin vermedin. Tekrar çıktın karşıma. Ben senin yokluğuna alışmaya çalışırken yeniden hatırlattın kendini bana. Ne seviyorum deyip tekrardan hayatıma girdin. Ne de sevmiyorum deyip çekip gittin. Belli artık sevmiyordun ama hayatımdan da çıkmıyordun. Sen hayatıomda oldukça sürekli karşıma çıktıkça, seni sürekli görüp sana sarılamamak, elini tutamamak daha çok yıktı beni. Belki de istediğin buydu. Beni üzmek, Acı çektirmek ti istediğin. Sen her karşıma çıktığında, her mesaj attığında süzüldü gözyaşlarım. Hiç dinmediler. Artık gözyaşlarımın ağırlığını taşıyamaz oldum, çok yoruldum. Artık çek git, arama beni, çıkma karşıma. Bırak ta sevgimi kendi içimde yaşamaya devam edeyim. Bırak ta seni o mutlu günlerimizde ki gibi hatırlayayım. Niyetin bana acı çektirmekse artık yeter ne olur. Artık dayanamıyorum. Sevmenin bedelini bu kadar ağır ödeyeceğimi bilseydim hiç sevmezdim seni. Ben hiç bu kadar üzülmemiştim. Kimse için, sana döktüğüm kadar gözyaşı dökmemiştim. Ölüm bizi ayırsa bile biz ayrılmayız diyordun ama bak ayrıldık işte. Madem artık hayatımda yoksun etrafımda olmaktan da vazgeç. Zaten paramparça olan kalbimden daha ne istiyorsun. Sen artık hiç sevmiyorsun bunu geç te olsa anladım. Sevsen, birazcık değer versen için sızlardı. Kıyamazdın bana. Sen beni sevmiyorsun ama ben seni hala deliler gibi seviyorum. Ben yaşadığım sürece sevginde benimle birlikte yaşamaya devam edecek. Hoşçakal bebeğim. Hoşçakal MUZURCUĞUM... Sana olan sevgim asla bitmeyecek. ÖLÜM BİZİ AYIRSA BİLE...
5 DK Önce Yaşadığım Bir Hayal Kırıklığıyla Gözyaşlarımın Hepsinin Boşa Gittiğini Anladım. Senin Gibi Birini nasıl sevmişim. YAZIKLAR OLSUN...
ALINTIDIR....