SıRRuL EsRaR
30-08-09, 20:19
Nasıl anlatsam nasıl başlasam bilemedim şimdi...Böyle her önüme geleni durdurup sorasım var ne yapayım diye.Çaresizlik böyle birşeymiş demekki...Belki sizler yardımcı olabilirsiniz dedim???
Ben imam hatip mezunu oldum bu sene.Öss'de de beklemediğim bir başarıyla Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesini kazandım.Aklımın ucundan geçmiyodu.Ne dershane vardı çünkü nede çalışmıştım.Hatta tercihleri yaparken hocayla yazmıyacaktık bile ihtimal vermiyodum.Hele öss ye girdiğimde herkesde o heyecan ben bişey yapamıyacağım nede olsa battı balık yan gider misali rahattım.Ama herkes bekliyodu benden birşeyler çoğu kişide şaşırmadı belkide...Neyse geçelim buraları.
Herkesin hayalinde bu vardır bide 2.öğretim olduğu için gece gidicem çok farklı bir heyecan olması gerekirken bende o heyecan yok mesela...Her kimseye söylediğimde yerinde duramayıp havalara ucarken nasıl oldu diye ben gayet sakin karsılıyodum.Birincisi tolga var yani sevdiğim sevgilim.Küçüklükten beri...Ortaokul mezunu.bide bir iki ay oldu ailem öğrendi KÜÇÜK kıyamet koptu evde baya tepkililer.Belkide bu yüzden birazda inat uğruna beni okutmak için hepsi seferber oluyolar.Yeni duyduğum şeylere görede eğer beni okutursalar diyeceklermiş o ne mezunu kı o kadar emek harcadık senın için ona mı vericez diye...Tolga zaten istemiyo benım aılemın sorun cıkarmasıymıs kendı aılesı bı yandan sonra bıde kendı gururumu denır bılmıyorum işte ayrılık safhasına geldik son çizgide durduk ama geri dönemedik...Zamana bıraktık anlayacagınız...Hak veriyorum onada çünkü kendisi birçok şeyinden vazgecicek benim için.Çok rahat bir yaşamı varken benımiçin sıkıntılara girecek işi evi ortamı hersey zora girecek çok çaba sarf ediyo ben ise...Hem vazgeçemem ben ondan artık herşeyim oldu.Ondan haber alamadığım birgün zehir oluyo bana.Yüzünün asılması benim gözyaşlarına boğulmam gülümsemesi havalara uçmam...Ben kendimi bildim bileli hep o vardı.Kendimden ayrı düşünemiyorum onu...
Sonra babam...Kırılmamıza dayanamayan bızım hatamız olsa bıle kızınca yüzümüz asılınca gelip seven saran babam...Eksiğimiz olmasın rahat yaşayalım diye kendıne bir çift ayakkabı bıle almayan babam....Çok istiyo okumamı Kuran öğretmeni olmamı.Böyle anlatırken bile yüzünde güller acıyo o kadar cok istiyoki.Ama onun durumuda belli.Kardeşim liseye baslıyo bu sene.Ablamın düğünü var bu sene.Sonra baya borcada gırıldı araba fln...Ben fazlayım en cok masrafıda ben yapıcam.Ben boyle bir hakkı üstüme alamam.Onların biraz sıkıntı cekmeleri benım kahrolmam demektir...
Ne yapacağımı hiç bilmiyorum...Öyle bir çıkmazki anlatamam size...Şu bir iki gün içinde karar vermem gerekiyo.Aylardır düşünmekten uyku girmiyo gözüme kabuslarla uyanıyorum hergün...Siz olsaydınız ne yapardınız hiçbirşey düşünemiyorum ben???
Ben imam hatip mezunu oldum bu sene.Öss'de de beklemediğim bir başarıyla Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesini kazandım.Aklımın ucundan geçmiyodu.Ne dershane vardı çünkü nede çalışmıştım.Hatta tercihleri yaparken hocayla yazmıyacaktık bile ihtimal vermiyodum.Hele öss ye girdiğimde herkesde o heyecan ben bişey yapamıyacağım nede olsa battı balık yan gider misali rahattım.Ama herkes bekliyodu benden birşeyler çoğu kişide şaşırmadı belkide...Neyse geçelim buraları.
Herkesin hayalinde bu vardır bide 2.öğretim olduğu için gece gidicem çok farklı bir heyecan olması gerekirken bende o heyecan yok mesela...Her kimseye söylediğimde yerinde duramayıp havalara ucarken nasıl oldu diye ben gayet sakin karsılıyodum.Birincisi tolga var yani sevdiğim sevgilim.Küçüklükten beri...Ortaokul mezunu.bide bir iki ay oldu ailem öğrendi KÜÇÜK kıyamet koptu evde baya tepkililer.Belkide bu yüzden birazda inat uğruna beni okutmak için hepsi seferber oluyolar.Yeni duyduğum şeylere görede eğer beni okutursalar diyeceklermiş o ne mezunu kı o kadar emek harcadık senın için ona mı vericez diye...Tolga zaten istemiyo benım aılemın sorun cıkarmasıymıs kendı aılesı bı yandan sonra bıde kendı gururumu denır bılmıyorum işte ayrılık safhasına geldik son çizgide durduk ama geri dönemedik...Zamana bıraktık anlayacagınız...Hak veriyorum onada çünkü kendisi birçok şeyinden vazgecicek benim için.Çok rahat bir yaşamı varken benımiçin sıkıntılara girecek işi evi ortamı hersey zora girecek çok çaba sarf ediyo ben ise...Hem vazgeçemem ben ondan artık herşeyim oldu.Ondan haber alamadığım birgün zehir oluyo bana.Yüzünün asılması benim gözyaşlarına boğulmam gülümsemesi havalara uçmam...Ben kendimi bildim bileli hep o vardı.Kendimden ayrı düşünemiyorum onu...
Sonra babam...Kırılmamıza dayanamayan bızım hatamız olsa bıle kızınca yüzümüz asılınca gelip seven saran babam...Eksiğimiz olmasın rahat yaşayalım diye kendıne bir çift ayakkabı bıle almayan babam....Çok istiyo okumamı Kuran öğretmeni olmamı.Böyle anlatırken bile yüzünde güller acıyo o kadar cok istiyoki.Ama onun durumuda belli.Kardeşim liseye baslıyo bu sene.Ablamın düğünü var bu sene.Sonra baya borcada gırıldı araba fln...Ben fazlayım en cok masrafıda ben yapıcam.Ben boyle bir hakkı üstüme alamam.Onların biraz sıkıntı cekmeleri benım kahrolmam demektir...
Ne yapacağımı hiç bilmiyorum...Öyle bir çıkmazki anlatamam size...Şu bir iki gün içinde karar vermem gerekiyo.Aylardır düşünmekten uyku girmiyo gözüme kabuslarla uyanıyorum hergün...Siz olsaydınız ne yapardınız hiçbirşey düşünemiyorum ben???