sheytan_ruh
27-03-09, 23:44
yine akşam oldu,güneş battı,karanlık dünyamı yuttu.duvarlarda sülüs yazılar.ruhumda leylak kokulu hatıralar.gözümde hüzün bulutları.gidipte gelmeyenler.
deniz kıyısındaydı evimiz.dalgalar bahçe duvarımızı yalardı.güneş,denizi,bulutları,ufukları boyayarak penceremizde batardı.
büyükannem pencerenin önünde,omzunda acem şalı,üstünde yaşanmış yılların izi olan bir koltukta otururdu,güneşin batışını seyrederdi.ne görürdü,ne düşünürdü ben bilmezdim.
başında beyaz tülbenti,elinde dede yadigarı tesbihi,biten güne,batan güneşe bakar,ağlardı.bir akşam güneş büyükannemide aldı gitti
bunu benim çocuk gözlerim gördü.
...
güneş sayısız kereler battı,gün hep bitti,annem büyüdü,büyükanne oldu.
annem...
elinde kuran,gözlerinde yaş,yüzünde acıtmayan bir hüznün gölgesi.gülkurusu eşarbını ağarmaya başlayan saçlarına salıyor.akşam güneşi vuruyor yüzüne.
aynı koltuğa oturur batan güneşe bakardı
günler yine bitti,güneş sayıız kez ışıklarını toplayarak.bir akşam gün bataerken annem göremdi onu.anılarını,hayallerini,ümitlerini aldı ve gitti.
bunu benim olgun gözlerim gördü
...
şimdi...şimdi o koltukta ben oturuyorum!büyükannemi düşünerek,annemi hatırlayarak denize,güneşe,kızaran batıya bakıyorum.
ömrüm denize yağan yaz yağmuru"anne"diyorum"senin yaşındayım ve sana muhtacım"
deniz ufku yaşlı bir göz gibi kapanıyor.varlıklar uykuya dalıyor.geceyi görüyorum,gecedekileri göremiyorum.günler geçiyor turnalar gibi.
dünya hali diyorum,gelen gidiyor,giden gelmiyor.hüzün bulutları biriktiriyorum,gözlerim pınar.
akşam oluyor,kuşlar dönüyor,benim ruhum uzaklarda.beni götürecek güneşi bekliyorum
ben akşamı seviyorum anne.gerçi hüüzn yüklü bultlar gibiyim,ama ümidim var.
ömürde bir gün gibi.
ben akşamı seviyorum anne.bir akşam o ışıklı gemi beni alıp sana getiecek,koltupumuzda oturuyor,denize bakıyor ve bekliyorum
orada da güneşler batıyor mu,anne?:agla:
deniz kıyısındaydı evimiz.dalgalar bahçe duvarımızı yalardı.güneş,denizi,bulutları,ufukları boyayarak penceremizde batardı.
büyükannem pencerenin önünde,omzunda acem şalı,üstünde yaşanmış yılların izi olan bir koltukta otururdu,güneşin batışını seyrederdi.ne görürdü,ne düşünürdü ben bilmezdim.
başında beyaz tülbenti,elinde dede yadigarı tesbihi,biten güne,batan güneşe bakar,ağlardı.bir akşam güneş büyükannemide aldı gitti
bunu benim çocuk gözlerim gördü.
...
güneş sayısız kereler battı,gün hep bitti,annem büyüdü,büyükanne oldu.
annem...
elinde kuran,gözlerinde yaş,yüzünde acıtmayan bir hüznün gölgesi.gülkurusu eşarbını ağarmaya başlayan saçlarına salıyor.akşam güneşi vuruyor yüzüne.
aynı koltuğa oturur batan güneşe bakardı
günler yine bitti,güneş sayıız kez ışıklarını toplayarak.bir akşam gün bataerken annem göremdi onu.anılarını,hayallerini,ümitlerini aldı ve gitti.
bunu benim olgun gözlerim gördü
...
şimdi...şimdi o koltukta ben oturuyorum!büyükannemi düşünerek,annemi hatırlayarak denize,güneşe,kızaran batıya bakıyorum.
ömrüm denize yağan yaz yağmuru"anne"diyorum"senin yaşındayım ve sana muhtacım"
deniz ufku yaşlı bir göz gibi kapanıyor.varlıklar uykuya dalıyor.geceyi görüyorum,gecedekileri göremiyorum.günler geçiyor turnalar gibi.
dünya hali diyorum,gelen gidiyor,giden gelmiyor.hüzün bulutları biriktiriyorum,gözlerim pınar.
akşam oluyor,kuşlar dönüyor,benim ruhum uzaklarda.beni götürecek güneşi bekliyorum
ben akşamı seviyorum anne.gerçi hüüzn yüklü bultlar gibiyim,ama ümidim var.
ömürde bir gün gibi.
ben akşamı seviyorum anne.bir akşam o ışıklı gemi beni alıp sana getiecek,koltupumuzda oturuyor,denize bakıyor ve bekliyorum
orada da güneşler batıyor mu,anne?:agla: