Kelebek
26-01-07, 22:25
sokaklar dinler bir tek beni
yalın ayak yürüdüğüm sokaklar
derdimin dertkeşi,yolumun yoldaşı
gölgemi peşimden sürüdüğüm sokaklar
bir teneke kutuya vururum
yarılır sessizlik orta yerinden
bir yalnızlık vurur içime
içim yırtılır orta yrinden
bir kuytuda uyurum geceleri ben
sokak köpekleriyle koyun koyuna
köpek değilim yanlış anlama da
unutma sen vurdun bu zinciri boynuma
sokaklar 2
üç parmak krağı tabakası üstümü örter
seher rüzgarı okşarcasına yüzümü öper geçer
yarı açık gözüm ancak sokak köpeklerini seçer
sonra ben ve üstad usulca bu yoldan geçer
gökten üç gölge düşer üstümüze
biz gölgeden bihaber yürürüz
sokak köpekleri takılır peşimize
biz yürüdükmü alemi ardımızda sürürüz
acı bir ıslık çalar üstad şiir orta yerinden
evlerin pencereleri zangır zangır titrer
bir çığlık atar kaldırımlar içimin orta yerinden
içimin orta yeri zangır zangır titrer
oysa ne ses vardır etrafta ne de seda
halbuki toprağı sıksan fışkıracak şüheda
bu kadar nefes var madem neden sessiz gece
gecenin inadındanmıdır bitip tükenmeyen hece
hecede ahenk,hecede sihir,hecede bilmece
pandoranın kutusu misali illet bi soru sormaca
kafam örümcek ağı,fikir çilesi beynimde debdebe
içine çektikçe içinden çıkan düğüm yine gece
hangi tabip anlar beynimden?hangi alim bilir
hangi güngörmüş çok bilmiş çözer bilmecemi
gece gölgem kaybolur neden?kim verir cevabı
sokaklar sessiz sırdaşı çilekeş yolcunun
vefalı dost her bir taşıyla sokaklar
evsiz kalana ana kucağı,yarsız olana yar sokaklar
ve bir ıslık çalar üstad şiirin orta yerinden
evler yıkılır üstümüze,küflenmiş kokuşmuş evler
bir bahçe olur yolumuzun kenarı,pınarlar akar
pınarda kaybolur iki dost,pınar ki hakka varır...
Kelebek
yalın ayak yürüdüğüm sokaklar
derdimin dertkeşi,yolumun yoldaşı
gölgemi peşimden sürüdüğüm sokaklar
bir teneke kutuya vururum
yarılır sessizlik orta yerinden
bir yalnızlık vurur içime
içim yırtılır orta yrinden
bir kuytuda uyurum geceleri ben
sokak köpekleriyle koyun koyuna
köpek değilim yanlış anlama da
unutma sen vurdun bu zinciri boynuma
sokaklar 2
üç parmak krağı tabakası üstümü örter
seher rüzgarı okşarcasına yüzümü öper geçer
yarı açık gözüm ancak sokak köpeklerini seçer
sonra ben ve üstad usulca bu yoldan geçer
gökten üç gölge düşer üstümüze
biz gölgeden bihaber yürürüz
sokak köpekleri takılır peşimize
biz yürüdükmü alemi ardımızda sürürüz
acı bir ıslık çalar üstad şiir orta yerinden
evlerin pencereleri zangır zangır titrer
bir çığlık atar kaldırımlar içimin orta yerinden
içimin orta yeri zangır zangır titrer
oysa ne ses vardır etrafta ne de seda
halbuki toprağı sıksan fışkıracak şüheda
bu kadar nefes var madem neden sessiz gece
gecenin inadındanmıdır bitip tükenmeyen hece
hecede ahenk,hecede sihir,hecede bilmece
pandoranın kutusu misali illet bi soru sormaca
kafam örümcek ağı,fikir çilesi beynimde debdebe
içine çektikçe içinden çıkan düğüm yine gece
hangi tabip anlar beynimden?hangi alim bilir
hangi güngörmüş çok bilmiş çözer bilmecemi
gece gölgem kaybolur neden?kim verir cevabı
sokaklar sessiz sırdaşı çilekeş yolcunun
vefalı dost her bir taşıyla sokaklar
evsiz kalana ana kucağı,yarsız olana yar sokaklar
ve bir ıslık çalar üstad şiirin orta yerinden
evler yıkılır üstümüze,küflenmiş kokuşmuş evler
bir bahçe olur yolumuzun kenarı,pınarlar akar
pınarda kaybolur iki dost,pınar ki hakka varır...
Kelebek