sweet_lady
03-12-08, 09:06
Nazan Öncel'den 3 Aralık Dünya Engelliler Günü'ne özel bir yazı..
İnsan Her Koşulda İnsandır
Vücudumuzdaki en büyük kasla en küçük kas el ele tutuşur, ana veya baba olan kas en küçük, en zayıf olan kasın başına bir şey geleceğini hissettiğinde hemen atlayarak onu kurtarmaya çalışır, kendini feda edermiş. Aman yavrumun başına bir şey gelmesin dermiş.
Tıpkı hayatta olduğu gibi anne- baba gibi koruma güdüsüyle organlarımız bunu cani gönülden yaparken, biz toplum olarak neden oladır ki vicdan sahibi organlarımız gibi olamıyoruz.
İster yavaş adam olsun, ister görmeyen gözleri, işitmeyen kulakları, ister yaşlı; nasıl olursa olsun insan her koşulda insandır. Kaderine terk edilen insanların, yaşam haklarını teslim etmek, hayatlarını kolaylaştırmak, yaşam şartlarını iyileştirmek, dört duvar arasından çıkartıp, hayata, topluma dahil etmek bu kadar imkânsız olmasa gerek.
Bir gün evimizden çıkıp, bakkala bir şişe süt almak için çıktığımızda hoyrat bir aracın, kamyonun, motorun, otobüsün ansızın çarpmasıyla yarınımızın elimizden alınmayacağının, yarınsız kalmayacağımızın garantisini kim verebilir ki? Yarınsız kalmak, umutsuz kalmak, köşeye sıkıştırılmak, dört duvara hapsolmak ve bir ömrü bu koşullarda yaşamaya çalışmak, neredeyse kahramanca değil midir?
Her insana doğuştan verilen hakların başında gelen insanca yaşama hakkıdır. Az söyleyelim, çok anlayalım.
Güneş herkes için doğar.
Sevgi ve umut ile.
Nazan Öncel
İnsan Her Koşulda İnsandır
Vücudumuzdaki en büyük kasla en küçük kas el ele tutuşur, ana veya baba olan kas en küçük, en zayıf olan kasın başına bir şey geleceğini hissettiğinde hemen atlayarak onu kurtarmaya çalışır, kendini feda edermiş. Aman yavrumun başına bir şey gelmesin dermiş.
Tıpkı hayatta olduğu gibi anne- baba gibi koruma güdüsüyle organlarımız bunu cani gönülden yaparken, biz toplum olarak neden oladır ki vicdan sahibi organlarımız gibi olamıyoruz.
İster yavaş adam olsun, ister görmeyen gözleri, işitmeyen kulakları, ister yaşlı; nasıl olursa olsun insan her koşulda insandır. Kaderine terk edilen insanların, yaşam haklarını teslim etmek, hayatlarını kolaylaştırmak, yaşam şartlarını iyileştirmek, dört duvar arasından çıkartıp, hayata, topluma dahil etmek bu kadar imkânsız olmasa gerek.
Bir gün evimizden çıkıp, bakkala bir şişe süt almak için çıktığımızda hoyrat bir aracın, kamyonun, motorun, otobüsün ansızın çarpmasıyla yarınımızın elimizden alınmayacağının, yarınsız kalmayacağımızın garantisini kim verebilir ki? Yarınsız kalmak, umutsuz kalmak, köşeye sıkıştırılmak, dört duvara hapsolmak ve bir ömrü bu koşullarda yaşamaya çalışmak, neredeyse kahramanca değil midir?
Her insana doğuştan verilen hakların başında gelen insanca yaşama hakkıdır. Az söyleyelim, çok anlayalım.
Güneş herkes için doğar.
Sevgi ve umut ile.
Nazan Öncel