SuLTaN
17-10-06, 20:39
ALZHEIMER HASTALIGI
Alzheimer hastalığı, beyindeki sinir hücrelerinin dejenerasyonuna ve beyin dokusunun
büzüşmesine neden olan bir durumdur. Beynin düşünce, bellek ve dili kontrol
eden bölümlerini etkiler. Genellikle 60 yaşın üzerindeki kişilerde görülmesine karşın
40 yaşındakileri de etkileyebilir. Yaşlılarda demansın (zihinsel yetide azalma) en
sık rastlanan nedenidir.
Çoğu kişi zaman zaman, anahtarlarını nereye koyduğunu unutabilir ya da bir hafta
önce neler olduğunu hatırlamayabilir. Unutkanlık sıklaşır, giyinmek ya da evin
yolunu bulmak gibi günlük işleri kapsarsa Alzheimer hastalığının (AH) belirtisi olabilir.
AH nin kesin nedeni hâlâ bilinmiyor. Araştırmacılar bu hastalığın, genetik etmenler,
yaşlanma süreci ve çevreyle ilgili nedenlerin birlikte etki göstermesi sonucunda
ortaya çıktığını düşünüyorlar. ABD de 4 milyon kişide AH bulunduğu belirtiliyor.
İki tip Alzheimer hastalığı bulunmaktadır. Birincisi, kalıtım yoluyla anne babanın
birinden ya da her ikisinden geçen özgül gen mutasyonunun kişiyi hastalığa
yatkın duruma getirdiği ailevi Alzheimer hastalığıdır. İkincisi ise hiçbir belirgin
kalıtımsal kalıbın görülmediği sporadik Alzheimer hastalığıdır. Ailevi AH vakalarının
çoğu erken başlangıçlıdır (genellikle 65 yaşın altındaki kişilerde görülür). Daha sık
rastlanan geç başlangıçlı AH ise 65 yaşın üzerindeki kişilerde görülür.
Alzheimerli hastalar kendilerine bakamadıklarından, aile üyeleri önemli kararlar
almak zorundadır. Bu hastaların ailelerine destek ve yardım sağlayan çeşitli
kuruluşlar bulunuyor.
BELİRTİLER:
Unutkanlık ve dikkatini yoğunlaştıramama erken ortaya çıkan belirtilerdir. Hastalık
geliştikçe, kişiler olayları hatırlamayabilir, zaman ve yer konusunda zihinleri
karışır, doğru sözcüğü bulmada ve söylemede güçlük çeker ve basit günlük
işlerini yapamazlar.
TEDAVİ:
Günümüzde, Alzheimer hastalığını önlemeye ya da iyileştirmeye yönelik bir tedavi
yoktur. Bazı ilaçlar belleği bir dereceye kadar düzeltebilir, davranış sorunları
gibi özgül bazı belirtilerin kontrol edilmesine ya da hastalığa bağlı kaygı
(anksiyete) ya da depresyonun tedavisine yardımcı olabilir.
Alzheimer hastalığı, beyindeki sinir hücrelerinin dejenerasyonuna ve beyin dokusunun
büzüşmesine neden olan bir durumdur. Beynin düşünce, bellek ve dili kontrol
eden bölümlerini etkiler. Genellikle 60 yaşın üzerindeki kişilerde görülmesine karşın
40 yaşındakileri de etkileyebilir. Yaşlılarda demansın (zihinsel yetide azalma) en
sık rastlanan nedenidir.
Çoğu kişi zaman zaman, anahtarlarını nereye koyduğunu unutabilir ya da bir hafta
önce neler olduğunu hatırlamayabilir. Unutkanlık sıklaşır, giyinmek ya da evin
yolunu bulmak gibi günlük işleri kapsarsa Alzheimer hastalığının (AH) belirtisi olabilir.
AH nin kesin nedeni hâlâ bilinmiyor. Araştırmacılar bu hastalığın, genetik etmenler,
yaşlanma süreci ve çevreyle ilgili nedenlerin birlikte etki göstermesi sonucunda
ortaya çıktığını düşünüyorlar. ABD de 4 milyon kişide AH bulunduğu belirtiliyor.
İki tip Alzheimer hastalığı bulunmaktadır. Birincisi, kalıtım yoluyla anne babanın
birinden ya da her ikisinden geçen özgül gen mutasyonunun kişiyi hastalığa
yatkın duruma getirdiği ailevi Alzheimer hastalığıdır. İkincisi ise hiçbir belirgin
kalıtımsal kalıbın görülmediği sporadik Alzheimer hastalığıdır. Ailevi AH vakalarının
çoğu erken başlangıçlıdır (genellikle 65 yaşın altındaki kişilerde görülür). Daha sık
rastlanan geç başlangıçlı AH ise 65 yaşın üzerindeki kişilerde görülür.
Alzheimerli hastalar kendilerine bakamadıklarından, aile üyeleri önemli kararlar
almak zorundadır. Bu hastaların ailelerine destek ve yardım sağlayan çeşitli
kuruluşlar bulunuyor.
BELİRTİLER:
Unutkanlık ve dikkatini yoğunlaştıramama erken ortaya çıkan belirtilerdir. Hastalık
geliştikçe, kişiler olayları hatırlamayabilir, zaman ve yer konusunda zihinleri
karışır, doğru sözcüğü bulmada ve söylemede güçlük çeker ve basit günlük
işlerini yapamazlar.
TEDAVİ:
Günümüzde, Alzheimer hastalığını önlemeye ya da iyileştirmeye yönelik bir tedavi
yoktur. Bazı ilaçlar belleği bir dereceye kadar düzeltebilir, davranış sorunları
gibi özgül bazı belirtilerin kontrol edilmesine ya da hastalığa bağlı kaygı
(anksiyete) ya da depresyonun tedavisine yardımcı olabilir.