incitanem
26-12-06, 15:54
Ben Seni Neden mi Sevdim
Ben seni bir okyanusun derinliğinde buldum da sevdim
Parlak bir inciydin benim için
Paha biçilmez bir inci
Ben seni soğuk ve yağmurlu bir günde
Seni düsünürken gülüsündeki sicakligin içime dolup da
Beni sardiği bir anda sevdim
Seni sadece selvi YASAK KELİME,siyah saçlarin yada kara gözlerin
Güzel bir yüzün var diye değil
Fikirlerinle,konusmandaki güzelligin ve benim o kor halde yanan yüregimle
sevdim
Ben seni derinden ve hissederek sevdim
Her kalp atisimda vücudumun dört bir kösesine yayildiğini
Beni sardiğini her nefes alisimda ciğerlerime isledigini bilerek
sevdim Seni kiş gecelerinin o soğuk yatağinda birlikte uyuyup beni
isittiğin Yaz sicağinda uyuyamayip sıkıntılarım olduğun
Ve rüyalarımda bulustuğumuz gecelerde sevdim
Seni ellerinden tutup kanımın kaynadiği
Kalbimin yerinden fırlayacaini hissettiğim anlarda
O ıslak dudaklarinla beni sevdiğini söyleyeceğin anları düşünerek sevdim
Ben seni o sensiz anlardaki bos ve değersiz geçen dakikalarda
Kayip zamanlarımızda,seni arayip bulamadığım
Çaresizlik içinde olduğum,içki sofralarını dost bildiğim anlarda
sevdim Sen ne kadar uzak olsan da,
Aramızdaki kilometreler nasil çoksa
Bende seni o kadar yoğun ve o denli çok sevdim
Seni kalbimde yanan ateşin ile
Zihnimde oluşan hayallerin o ay parçasi çehrenle
Bana derinden bakan o gözlerindeki ışıltıyı görecegim anlari beklerken
Kalbimin yanip tutustugu anlarda
Gelip o bu ateşi alevlendirerek
Bana sarilarak beni sevdiğini söyleyeceğin anlari düsünerek sevdim .
Korkuyorum!
Hakkettiğin mutluluğu sana verememekten korkuyorum.
Seni beni sevdiğinden fazla sevememekten korkuyorum.
Senin sevgine layık olduktan sonra başkaları tarafindan o sevgiyi
kaybetmekten korkuyorum.
Seni kazandim derken kaybetmekten korkuyorum.
Aramızdaki maneviyat haricindeki uçurumlardan korkuyorum.
Senin kalbini daha fazla kırmaktan korkuyorum.
O temiz ve masum göz yaşlarini daha fazla akıtmaktan korkuyorum.
Evet korkuyorum;
seni kaybetmekten, seni daha fazla üzmekten ...
Sana kendimi ifade edememekten korkuyorum.
Ya da yanliş anlaşılmaktan korkuyorum.
Uçurumun kenarinda yalniz kalmaktan korkuyorum.Dostluğuna doyamadan ulu orta yalniz kalmaktan korkuyorum.
Yüreğimdeki o ince sızının bir gün çoğalmasindan ve beni sarmasından
korkuyorum.
Sevgi denen güzelliğinin bir gün beni terk etmesinden korkuyorum.
Dostluğun ölüp yerine nefretin yesermesinden korkuyorum.
Korkuyorum evet;
seni kaybetmekten ve seni daha fazla üzmekten...
Bir çiçek misali ne ellemeye nede koparmaya kıyamıyorum uzaktan
seyrediyorum
çünkü;
Seni daha fazla incitmekten korkuyorum.
Ömründe yaşadığın mutluluğu huzuru sana yaşatamamaktan korkuyorum.
Sana kalbimden fazlasini verememekten korkuyorum.
Sonunda sana gözyaşından başka bir şey bırakamamaktan korkuyorum. Seni
sevmekten degil;
dostluğunu suistimal etmekten,
Seni kaybetmekten ve değerini bilememekten ve Yüce Rabbime hesap
verememekten korkuyorum.
Belki de çok ama çok fazla korkuyorum ..
ÇÜNKÜ BEN İLK DEFA SEVİYORUM
Ben seni bir okyanusun derinliğinde buldum da sevdim
Parlak bir inciydin benim için
Paha biçilmez bir inci
Ben seni soğuk ve yağmurlu bir günde
Seni düsünürken gülüsündeki sicakligin içime dolup da
Beni sardiği bir anda sevdim
Seni sadece selvi YASAK KELİME,siyah saçlarin yada kara gözlerin
Güzel bir yüzün var diye değil
Fikirlerinle,konusmandaki güzelligin ve benim o kor halde yanan yüregimle
sevdim
Ben seni derinden ve hissederek sevdim
Her kalp atisimda vücudumun dört bir kösesine yayildiğini
Beni sardiğini her nefes alisimda ciğerlerime isledigini bilerek
sevdim Seni kiş gecelerinin o soğuk yatağinda birlikte uyuyup beni
isittiğin Yaz sicağinda uyuyamayip sıkıntılarım olduğun
Ve rüyalarımda bulustuğumuz gecelerde sevdim
Seni ellerinden tutup kanımın kaynadiği
Kalbimin yerinden fırlayacaini hissettiğim anlarda
O ıslak dudaklarinla beni sevdiğini söyleyeceğin anları düşünerek sevdim
Ben seni o sensiz anlardaki bos ve değersiz geçen dakikalarda
Kayip zamanlarımızda,seni arayip bulamadığım
Çaresizlik içinde olduğum,içki sofralarını dost bildiğim anlarda
sevdim Sen ne kadar uzak olsan da,
Aramızdaki kilometreler nasil çoksa
Bende seni o kadar yoğun ve o denli çok sevdim
Seni kalbimde yanan ateşin ile
Zihnimde oluşan hayallerin o ay parçasi çehrenle
Bana derinden bakan o gözlerindeki ışıltıyı görecegim anlari beklerken
Kalbimin yanip tutustugu anlarda
Gelip o bu ateşi alevlendirerek
Bana sarilarak beni sevdiğini söyleyeceğin anlari düsünerek sevdim .
Korkuyorum!
Hakkettiğin mutluluğu sana verememekten korkuyorum.
Seni beni sevdiğinden fazla sevememekten korkuyorum.
Senin sevgine layık olduktan sonra başkaları tarafindan o sevgiyi
kaybetmekten korkuyorum.
Seni kazandim derken kaybetmekten korkuyorum.
Aramızdaki maneviyat haricindeki uçurumlardan korkuyorum.
Senin kalbini daha fazla kırmaktan korkuyorum.
O temiz ve masum göz yaşlarini daha fazla akıtmaktan korkuyorum.
Evet korkuyorum;
seni kaybetmekten, seni daha fazla üzmekten ...
Sana kendimi ifade edememekten korkuyorum.
Ya da yanliş anlaşılmaktan korkuyorum.
Uçurumun kenarinda yalniz kalmaktan korkuyorum.Dostluğuna doyamadan ulu orta yalniz kalmaktan korkuyorum.
Yüreğimdeki o ince sızının bir gün çoğalmasindan ve beni sarmasından
korkuyorum.
Sevgi denen güzelliğinin bir gün beni terk etmesinden korkuyorum.
Dostluğun ölüp yerine nefretin yesermesinden korkuyorum.
Korkuyorum evet;
seni kaybetmekten ve seni daha fazla üzmekten...
Bir çiçek misali ne ellemeye nede koparmaya kıyamıyorum uzaktan
seyrediyorum
çünkü;
Seni daha fazla incitmekten korkuyorum.
Ömründe yaşadığın mutluluğu huzuru sana yaşatamamaktan korkuyorum.
Sana kalbimden fazlasini verememekten korkuyorum.
Sonunda sana gözyaşından başka bir şey bırakamamaktan korkuyorum. Seni
sevmekten degil;
dostluğunu suistimal etmekten,
Seni kaybetmekten ve değerini bilememekten ve Yüce Rabbime hesap
verememekten korkuyorum.
Belki de çok ama çok fazla korkuyorum ..
ÇÜNKÜ BEN İLK DEFA SEVİYORUM