oguzboun
07-12-06, 13:47
Sabah kalktım.
Hafta başı.... İş yığını...
Bu yazıyı bir saat içinde bitirmek zorundayım.
Gün içinde başka yazılar var yazılacak.
Randevular, yetişilecek işler, bitirilecek çekimler, gidilecek yollar var...
* * *
Aylardan Haziran...
Aklımda Wilfred A. Peterson'un dizeleri:
"Beni yavaşlat Tanrım!
Yüreğimin atışlarını düşüncemin sakinliğine rahatlat.
Zamanın sonsuz görüntüsüyle hızımı azalt!.
Bana, güncel kargaşanın ortasında,
Tepelerin ölümsüz sakinliğini ver."
* * *
İnternete bağlandım.
Tıkladım mesaj kutusunun "Gönder/ al"hanesini...
Haftasonu 214 mesaj birikmiş. Yarısı cevap bekliyor. Teşekkür bile yazamıyorum.
Gözüm gazetelerde...
Telefon çalıyor.
Televizyonum açık, G-8 zirvesinde kıyamet kopuyor.
Saat, geçmiyor uçuyor adeta... Doludizgin koşuyor.
Çok işim var.
Yazıyı bitirip fırlamalıyım evden...
Ama Peterson inatla çekiyor eteğimden:
* * *
"Bir çiçeğe bakmayı,
Eski bir dostla sohbet etmeyi ya da yeni dost edinmeyi,
Yolunu kaybetmiş bir köpeği okşamayı,
Ağ yapan bir örümceği izlemeyi,
Bir çocuğa gülümsemeyi, İyi bir kitaptan birkaç satır okumayı -ve-yarışın daima daha çok hız için olmadığı*nı anımsat her gün bana Tanrım..."
* * *
Kapının önü bahar.
Güller "Beni kokla" diye yalvarırcasına cö*mert açtılar.
Bir serçe, zavallı telaşıma nazire yaparca*sına cıvıldayarak sekiyor bahçede...
Güneş, çapkın ışıklarla tembelliğe çağırı*yor:
"Ne bu acele?.."
Dışarısı Haziran.
Kiraz, kitap, müzik ve hamak.,.
Oysa ben bu yazıyı 45 dakika içinde ta*mamlayarak, öbürüne girişmek zorundayım.
Sonra hızla geçerek cömert güllerin ya*nından, kevaşe serçeye hiç kanmadan, çapkın güneşe dönüp sırtımı, hızla çıkmalıyım.
Bir an önce öbür işlere koşmalıyım.
Saat...
Geçmiyor, uçuyor adeta... Pupa yelken koşuyor.
Çok işim var Peterson, sen dilim ol benim; yakar ona; sükunet dile benim adıma.
* * *
"Yavaşlat beni Tan*rım!
Bana ilham ver.
Köklerimi, yaşamın katlanı*lan değerler toprağının derinliğine gön*dermek,
Kaderimdeki yıldızla*ra doğru -daha çok-
Büyüyebilmek için...
Yavaşlat beni Tanrım
Hafta başı.... İş yığını...
Bu yazıyı bir saat içinde bitirmek zorundayım.
Gün içinde başka yazılar var yazılacak.
Randevular, yetişilecek işler, bitirilecek çekimler, gidilecek yollar var...
* * *
Aylardan Haziran...
Aklımda Wilfred A. Peterson'un dizeleri:
"Beni yavaşlat Tanrım!
Yüreğimin atışlarını düşüncemin sakinliğine rahatlat.
Zamanın sonsuz görüntüsüyle hızımı azalt!.
Bana, güncel kargaşanın ortasında,
Tepelerin ölümsüz sakinliğini ver."
* * *
İnternete bağlandım.
Tıkladım mesaj kutusunun "Gönder/ al"hanesini...
Haftasonu 214 mesaj birikmiş. Yarısı cevap bekliyor. Teşekkür bile yazamıyorum.
Gözüm gazetelerde...
Telefon çalıyor.
Televizyonum açık, G-8 zirvesinde kıyamet kopuyor.
Saat, geçmiyor uçuyor adeta... Doludizgin koşuyor.
Çok işim var.
Yazıyı bitirip fırlamalıyım evden...
Ama Peterson inatla çekiyor eteğimden:
* * *
"Bir çiçeğe bakmayı,
Eski bir dostla sohbet etmeyi ya da yeni dost edinmeyi,
Yolunu kaybetmiş bir köpeği okşamayı,
Ağ yapan bir örümceği izlemeyi,
Bir çocuğa gülümsemeyi, İyi bir kitaptan birkaç satır okumayı -ve-yarışın daima daha çok hız için olmadığı*nı anımsat her gün bana Tanrım..."
* * *
Kapının önü bahar.
Güller "Beni kokla" diye yalvarırcasına cö*mert açtılar.
Bir serçe, zavallı telaşıma nazire yaparca*sına cıvıldayarak sekiyor bahçede...
Güneş, çapkın ışıklarla tembelliğe çağırı*yor:
"Ne bu acele?.."
Dışarısı Haziran.
Kiraz, kitap, müzik ve hamak.,.
Oysa ben bu yazıyı 45 dakika içinde ta*mamlayarak, öbürüne girişmek zorundayım.
Sonra hızla geçerek cömert güllerin ya*nından, kevaşe serçeye hiç kanmadan, çapkın güneşe dönüp sırtımı, hızla çıkmalıyım.
Bir an önce öbür işlere koşmalıyım.
Saat...
Geçmiyor, uçuyor adeta... Pupa yelken koşuyor.
Çok işim var Peterson, sen dilim ol benim; yakar ona; sükunet dile benim adıma.
* * *
"Yavaşlat beni Tan*rım!
Bana ilham ver.
Köklerimi, yaşamın katlanı*lan değerler toprağının derinliğine gön*dermek,
Kaderimdeki yıldızla*ra doğru -daha çok-
Büyüyebilmek için...
Yavaşlat beni Tanrım