Darkblue&blue
02-12-06, 16:41
Ilim elde etmek, her müslüman erkek ve kadin için bir görevdir. Söyle ki: Her müslümanin yapmakla yükümlü bulundugu din görevlerini yerine getirmek, hak ile batili, helal ile harami ayirmak için yeterince bilgi sahibi olmasi üzerine farzdir. Bir hadis-i serifte buyurulmustur.
"Her müslüman erkek ve kadina ilim ögrenmek bir farzdir."
Baskalarina muhtaç olduklari seyleri ögretmek için ilim ögrenmek de sünnettir, bir ibadettir. Bundan fazlasini bir kemal ve bir seref olmak üzere ögrenmek de mübahtir. Baskalarina karsi ögünmek, mücadele edip büyüklenmek için ilim elde etmek ise mekruhtur.
Ilim ögrenmek aslinda hem ferdler için, hem de cemiyet için gereklidir. Bu bir zarurettir. Böyle zaruret miktari ilim ögrenmek, bir Islâm toplumunun bütün ferdlerine yönelen bir farzdir. Ancak ilimlerin bir kismi, her kisi için gerekli oldugundan bu kismin ögrenilmesi bir farz-i ayndir. Herkesin ögrenip bilmesi ve onu yapmasi gerekir.
Ilimlerin bir kismi da, her ferd için degil, cemiyet hayati için gerekli oldugundan bunun ögrenilmesi de bir farz-i kifayedir. Tib, hesab, harb ve teknik ilimleri gibi... Bu ilimleri herkes elde edemez. Bunlarla toplumun bazi kisileri mesgul olabilirler. Bunlari bir kisim sahislar ögrenirse, bu farz yerine getirilmis olur. Fakat bu ilimlerle, Islâm toplumunu meydana getiren sahislarin hiç biri mesgul olmazsa, o toplumun bütün ferdleri Allah yaninda sorumlu olurlar.
Islâm dininde ilmin kiymeti pek büyüktür. Ilim bir nurdur, bir hayattir, bir cemiyetin yasamasina ve yükselmesine sebebdir. Cahillik ise, bir karanliktir, bir ölüm, bir felâkettir.
Resul-ü Ekrem Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem), Lokman Hekîm'in ogluna söyle bir ögüt vermis oldugunu buyurmustur:
"Yavrum! Alimlerin meclisine devam et, hekimlerin sözlerini dinle. Çünkü Yüce Allah yeryüzünü çisinti ile dirilttigi gibi, ölü bir kalbi de sübhesiz hikmet nuru ile diriltir."
Islâmda her meslek sahibi için, o meslekle ilgili dinî meseleleri bilmek bir farzdir, önemli bir görevdir. Ticaretle ugrasacak kimselerin ticaretle ilgili helal ve haram gibi isleri önce ögrenmeleri gerekir. Böylece yapacaklari islemlerde dine aykiri bir sey bulunmamis olur.
Islâm kadinlari, abdest, namaz ve oruç gibi dinle ilgili bir kisim meseleleri ya kocalari ve mahremleri araciligi ile ögrenir veya kocalarinin izni ile ara sira bir ilim meclisine giderek ögrenmeye çalisirlar. Fakat kocalarinin rizasi olmadikça bir ilim meclisine çikip gidemezler. Ancak bir kadina dinle ilgili bir meseleyi ögretmek geregi yüz gösterirse, bakilir: Eger kocasi bu meseleyi çözer veya ehlinden ögrenip kendisine bildirirse maksad elde edilmis olur. Fakat kocasi bunu çözemez ve sorup ögrenmekten çekinirse, kadin o meseleyi gidip ehlinden ögrenmek yetkisine sahibdir. Yeter ki o kadin, islâm adabina uygun hareket etmis olsun.
Ilim alaninda hakka yardim için, bir hakkin açiklanmasini ortaya çikarmak için, ilim üzerinde bilgilerin artmasini saglamak için yapilan karsilikli görüsmeler ve münazaralar caizdir. Bunlar ibadetten sayilir. Fakat bir müslümani asagi düsürmek ve mahcub etmek için, bir mala veya bir rütbeye kavusmak için yapilacak etkili ve fazla konusmalar ve tenkidler haramdir, Islâm ahlâkina aykiridir.
Ilim alaninda "Mira Mücadele" denilen söz söyleme sekli asla caiz degildir. "Mira" baskasinin sözlerinde veya anlaminda görülen bir noksandan dolayi hemen ona itiraz edivermektir. Bu itiraz, kendini büyük görmekten ve göstermekten ileri gelir. Onun için söylenilen bir sözü hemen düzeltmeye kalkismamalidir. Ancak din yönünden bir yarar varsa, o zaman yumusaklikla ve kibarca hareket etmelidir.
Bir hadis-i serifde söyle buyurulmustur.:
"Kul, hakli oldugu halde bile mirâyi (yersiz mücadeleyi) terk etmedikçe, imanin hakîkatini tamamlamis olmaz."
Hak olan seyde israrla direnmek ve büyüklük taslamak asla caiz degildir. Böyle bir durum, gösteristen, kinden, çekememezlikten ve hirsdan ileri gelir. Bu, insan için pek büyük bir noksanliktir.
"Kabul edilmege en lâyik olan hakdir."
"Her müslüman erkek ve kadina ilim ögrenmek bir farzdir."
Baskalarina muhtaç olduklari seyleri ögretmek için ilim ögrenmek de sünnettir, bir ibadettir. Bundan fazlasini bir kemal ve bir seref olmak üzere ögrenmek de mübahtir. Baskalarina karsi ögünmek, mücadele edip büyüklenmek için ilim elde etmek ise mekruhtur.
Ilim ögrenmek aslinda hem ferdler için, hem de cemiyet için gereklidir. Bu bir zarurettir. Böyle zaruret miktari ilim ögrenmek, bir Islâm toplumunun bütün ferdlerine yönelen bir farzdir. Ancak ilimlerin bir kismi, her kisi için gerekli oldugundan bu kismin ögrenilmesi bir farz-i ayndir. Herkesin ögrenip bilmesi ve onu yapmasi gerekir.
Ilimlerin bir kismi da, her ferd için degil, cemiyet hayati için gerekli oldugundan bunun ögrenilmesi de bir farz-i kifayedir. Tib, hesab, harb ve teknik ilimleri gibi... Bu ilimleri herkes elde edemez. Bunlarla toplumun bazi kisileri mesgul olabilirler. Bunlari bir kisim sahislar ögrenirse, bu farz yerine getirilmis olur. Fakat bu ilimlerle, Islâm toplumunu meydana getiren sahislarin hiç biri mesgul olmazsa, o toplumun bütün ferdleri Allah yaninda sorumlu olurlar.
Islâm dininde ilmin kiymeti pek büyüktür. Ilim bir nurdur, bir hayattir, bir cemiyetin yasamasina ve yükselmesine sebebdir. Cahillik ise, bir karanliktir, bir ölüm, bir felâkettir.
Resul-ü Ekrem Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem), Lokman Hekîm'in ogluna söyle bir ögüt vermis oldugunu buyurmustur:
"Yavrum! Alimlerin meclisine devam et, hekimlerin sözlerini dinle. Çünkü Yüce Allah yeryüzünü çisinti ile dirilttigi gibi, ölü bir kalbi de sübhesiz hikmet nuru ile diriltir."
Islâmda her meslek sahibi için, o meslekle ilgili dinî meseleleri bilmek bir farzdir, önemli bir görevdir. Ticaretle ugrasacak kimselerin ticaretle ilgili helal ve haram gibi isleri önce ögrenmeleri gerekir. Böylece yapacaklari islemlerde dine aykiri bir sey bulunmamis olur.
Islâm kadinlari, abdest, namaz ve oruç gibi dinle ilgili bir kisim meseleleri ya kocalari ve mahremleri araciligi ile ögrenir veya kocalarinin izni ile ara sira bir ilim meclisine giderek ögrenmeye çalisirlar. Fakat kocalarinin rizasi olmadikça bir ilim meclisine çikip gidemezler. Ancak bir kadina dinle ilgili bir meseleyi ögretmek geregi yüz gösterirse, bakilir: Eger kocasi bu meseleyi çözer veya ehlinden ögrenip kendisine bildirirse maksad elde edilmis olur. Fakat kocasi bunu çözemez ve sorup ögrenmekten çekinirse, kadin o meseleyi gidip ehlinden ögrenmek yetkisine sahibdir. Yeter ki o kadin, islâm adabina uygun hareket etmis olsun.
Ilim alaninda hakka yardim için, bir hakkin açiklanmasini ortaya çikarmak için, ilim üzerinde bilgilerin artmasini saglamak için yapilan karsilikli görüsmeler ve münazaralar caizdir. Bunlar ibadetten sayilir. Fakat bir müslümani asagi düsürmek ve mahcub etmek için, bir mala veya bir rütbeye kavusmak için yapilacak etkili ve fazla konusmalar ve tenkidler haramdir, Islâm ahlâkina aykiridir.
Ilim alaninda "Mira Mücadele" denilen söz söyleme sekli asla caiz degildir. "Mira" baskasinin sözlerinde veya anlaminda görülen bir noksandan dolayi hemen ona itiraz edivermektir. Bu itiraz, kendini büyük görmekten ve göstermekten ileri gelir. Onun için söylenilen bir sözü hemen düzeltmeye kalkismamalidir. Ancak din yönünden bir yarar varsa, o zaman yumusaklikla ve kibarca hareket etmelidir.
Bir hadis-i serifde söyle buyurulmustur.:
"Kul, hakli oldugu halde bile mirâyi (yersiz mücadeleyi) terk etmedikçe, imanin hakîkatini tamamlamis olmaz."
Hak olan seyde israrla direnmek ve büyüklük taslamak asla caiz degildir. Böyle bir durum, gösteristen, kinden, çekememezlikten ve hirsdan ileri gelir. Bu, insan için pek büyük bir noksanliktir.
"Kabul edilmege en lâyik olan hakdir."