Brokones
03-11-06, 19:26
Yeni bir gün başladı sensiz, yeni ve kimsesiz bir gün daha başlayan
S.. bugün hava kapalı İstanbul’da, gri bir gökyüzü ve önümde çınar ağacının savrulan yaprakları. Yok aslında serin falan değil, aksine boğucu bir sıcak var İstanbul’da. İçeride klima açık olmasına karşın terliyorum. Terlediğime bakma ayaklarım her zaman olduğu gibi tam bir buz….Yoksun ya ısınmıyorlar bir türlü...
İşler bildiğin gibi, klasik bir pazartesi, klasik bir iş yeri işte…Yaptığım pek bir şey yok. Sana yazdığım yazıları sen hariç herkes okuyor. İnsanlar yorum yapıyorlar, yok bu sefer bizi yıkıcı yorumlar değil..Komik oldu bu cümlem biliyorum. Geriye bizden ne kaldı ki, zaten her şey bitti yıkacak bir şey kalmadı ki diyeceksin. Deme S.. hiç bir şey deme...
Kimsenin dokunamadığı, içimizde yaşadığımız, bir ömür yaşayacağımız aşk var..Aşkımız var.. O yüzden deme bir şey…
S.. son günlerde çok zorlanıyorum yokluğunla verdiğim savaşta, yenilmemek adına direniyorum. Son günlerde yemek dahi yiyemiyorum, boğazımdan bir lokma geçmediği gibi, ağzımdaki kuruluğu geçirmesi adına bir yudum su bile içemiyorum. Seni düşünmekten kendimi alamıyorum. Aklımdan geçmediğin bir an bile yok. Geçip gidebilsen keşke ama gitmiyorsun…
İnadına yaşadığımız bu aşkın kahramanları olarak, şimdide birbirimizle inatlaşıyoruz. Hani gün ne gösterir bilinmez derlerdi ya, öyle oldu bizim için…Günün ne gösterdiğini görüyorum fakat bilemiyorum, anlamakta güçlük çekiyorum.
S…, sensiz geçen günler seni bana getirecekse razıyım derdim ya, dediğime inanır kendimi avutur beklerdim ya, şimdi ne için, kim için nasıl avuturum kendimi hiç ama hiç bilemiyorum.
Ne yapmaya çalışıyoruz böyle? Okumayacağın mektupları yazmamın ne anlamı var ki? Var aslında çok anlamı var. Okumasan da hissedersin diye, düşündüğümü anlar sevinirsin diye yazıyorum durmadan.. Sırf onunla kalsa iyi, evde zarfa konmuş, adresi yazılmış fakat gönderilmemiş öyle çok mektup var ki seni bekleyen…Seni bekleyen öyle çok şey var ki S…
Başta ben varım, dönmeyeceğini, dönsen de bulamayacağını bile bile bekleyen bir ben varım…
Sonra gerçekleşmeyecek hayallerimiz var, beraber oturamayacağımız bir evimiz var, hayaller kurduğumuz kocaman bir sahil ve altına uzandığımız bir gökyüzü var, gönderilmemiş mektuplar, söylenmeyi bekleyen sözler var, seni ne kadar sevdiğimi, beni ne kadar sevdiğini anlatmaya yetmeyecek koca bir ömür var.
Bir de sen varsın…gönderdiğin ve cevap alamadığın mesajlar var…Deli gibi özlemlerimiz var...
Biz varız…bekleyen…
Bekleyen, beklenen ve hiç gelmeyecek olan var...
Ben varım...bir de sen….
S.. bugün hava kapalı İstanbul’da, gri bir gökyüzü ve önümde çınar ağacının savrulan yaprakları. Yok aslında serin falan değil, aksine boğucu bir sıcak var İstanbul’da. İçeride klima açık olmasına karşın terliyorum. Terlediğime bakma ayaklarım her zaman olduğu gibi tam bir buz….Yoksun ya ısınmıyorlar bir türlü...
İşler bildiğin gibi, klasik bir pazartesi, klasik bir iş yeri işte…Yaptığım pek bir şey yok. Sana yazdığım yazıları sen hariç herkes okuyor. İnsanlar yorum yapıyorlar, yok bu sefer bizi yıkıcı yorumlar değil..Komik oldu bu cümlem biliyorum. Geriye bizden ne kaldı ki, zaten her şey bitti yıkacak bir şey kalmadı ki diyeceksin. Deme S.. hiç bir şey deme...
Kimsenin dokunamadığı, içimizde yaşadığımız, bir ömür yaşayacağımız aşk var..Aşkımız var.. O yüzden deme bir şey…
S.. son günlerde çok zorlanıyorum yokluğunla verdiğim savaşta, yenilmemek adına direniyorum. Son günlerde yemek dahi yiyemiyorum, boğazımdan bir lokma geçmediği gibi, ağzımdaki kuruluğu geçirmesi adına bir yudum su bile içemiyorum. Seni düşünmekten kendimi alamıyorum. Aklımdan geçmediğin bir an bile yok. Geçip gidebilsen keşke ama gitmiyorsun…
İnadına yaşadığımız bu aşkın kahramanları olarak, şimdide birbirimizle inatlaşıyoruz. Hani gün ne gösterir bilinmez derlerdi ya, öyle oldu bizim için…Günün ne gösterdiğini görüyorum fakat bilemiyorum, anlamakta güçlük çekiyorum.
S…, sensiz geçen günler seni bana getirecekse razıyım derdim ya, dediğime inanır kendimi avutur beklerdim ya, şimdi ne için, kim için nasıl avuturum kendimi hiç ama hiç bilemiyorum.
Ne yapmaya çalışıyoruz böyle? Okumayacağın mektupları yazmamın ne anlamı var ki? Var aslında çok anlamı var. Okumasan da hissedersin diye, düşündüğümü anlar sevinirsin diye yazıyorum durmadan.. Sırf onunla kalsa iyi, evde zarfa konmuş, adresi yazılmış fakat gönderilmemiş öyle çok mektup var ki seni bekleyen…Seni bekleyen öyle çok şey var ki S…
Başta ben varım, dönmeyeceğini, dönsen de bulamayacağını bile bile bekleyen bir ben varım…
Sonra gerçekleşmeyecek hayallerimiz var, beraber oturamayacağımız bir evimiz var, hayaller kurduğumuz kocaman bir sahil ve altına uzandığımız bir gökyüzü var, gönderilmemiş mektuplar, söylenmeyi bekleyen sözler var, seni ne kadar sevdiğimi, beni ne kadar sevdiğini anlatmaya yetmeyecek koca bir ömür var.
Bir de sen varsın…gönderdiğin ve cevap alamadığın mesajlar var…Deli gibi özlemlerimiz var...
Biz varız…bekleyen…
Bekleyen, beklenen ve hiç gelmeyecek olan var...
Ben varım...bir de sen….